Le Chant des Balles is geen bestaande compositie. Bij de eerste repetitie stond er geen noot vast. De interactie tussen muzikant en jongleur tijdens het repetitieproces leidde tot een definitieve keuze van de muziek. Improvisaties, bewerkingen van populaire melodieën en bekend repertoire vormen het muzikale materiaal voor de uiteindelijke voorstelling. Luitist en jongleur vergroeien al spelend tot een zo onlosmakelijk geheel dat ze af en toe zelfs elkaars terrein betreden. Met Le Chant des Balles levert de Compagnie Chant de Balles uit Frankrijk een sprankelende interdisciplinaire familievoorstelling af. De grote concentratie en de intense schoonheid, het geraffineerde contrapunt van muziek en beweging werden in de internationale pers hoog geprezen.

Uitvoerders
Cie Chant de Balles
Vincent de Lavenère: jongleur
Eric Bellocq: luit

02 december, 2006 21:00 -- AMUZ

Le Chant des Balles is geen bestaande compositie. Bij de eerste repetitie stond er geen noot vast. De interactie tussen muzikant en jongleur tijdens het repetitieproces leidde tot een definitieve keuze van de muziek. Improvisaties, bewerkingen van populaire melodieën en bekend repertoire vormen het muzikale materiaal voor de uiteindelijke voorstelling. Luitist en jongleur vergroeien al spelend tot een zo onlosmakelijk geheel dat ze af en toe zelfs elkaars terrein betreden. Met Le Chant des Balles levert de Compagnie Chant de Balles uit Frankrijk een sprankelende interdisciplinaire familievoorstelling af. De grote concentratie en de intense schoonheid, het geraffineerde contrapunt van muziek en beweging werden in de internationale pers hoog geprezen.

Uitvoerders
Cie Chant de Balles
Vincent de Lavenère: jongleur
Eric Bellocq: luit

03 december, 2006 11:00 -- AMUZ

Het Amerikaanse pianotrio The Castle Trio presenteert zich in AMUZ met een drietal sleutelwerken uit het repertoire voor deze bezetting. De jonge Beethoven componeerde de 14 Variaties, opus 44 nog vóór zijn vertrek naar Wenen. Het stuk vloeit over van jeugdige levenslust, maar vertoont al het complete pakket aan potentieel dat de componist in zijn lange leven verder zal uitbouwen. Robert Schumann zet met zijn magistrale Trio in d, opus 63 de traditie voort van zijn grote voorbeeld Felix Mendelssohn en componeerde een diepromantisch werk vol rijke harmonieën en warme melodieën – reden waarom dit Trio in d ook wel wordt gezien als een liefdesverklaring aan zijn vrouw Clara. Het overrompelende Trio opus 99 van Franz Schubert dateert van het einde van zijn leven en zou je kunnen horen als een superieure laatste gevoelsexplosie van deze rasromanticus. The Castle Trio is trio-in-residence aan het Smithsonian National Museum of American History, wat hen in staat stelt gebruik te maken van instrumenten uit de vermaarde eigen collectie van het museum. Tijdens het concert wordt een Graf-pianoforte uit de collectie van Edwin Beunk bespeeld.

Uitvoerders
The Castle Trio
Marilyn McDonald: viool
Kenneth Slowik: cello
Lambert Orkis: pianoforte

10 december, 2006 15:00 -- AMUZ

De viering van de geboorte van Christus bracht in de middeleeuwen behalve grote vreugde ook een benauwend besef van kwetsbaarheid teweeg. Met name in de 14de eeuw, getekend door oorlog, pest en hongersnoden, was de behoefte aan troost groot. Maria, moeder Gods, die zelf met haar oneindige mildheid zoveel leed had weten te trotseren, was een lichtbaken in een duistere, meedogenloze wereld. Dit kerstprogramma omvat daarom behalve muziek gewijd aan de geboorte van Jezus ook lofzangen op Maria, van wie een feestdag valt op 1 januari. Het eenstemmige gregoriaans van de kerstmis wordt omlijst met polyfone paraliturgische motetten en conducti uit de 13de en de 14de eeuw. Het vocale ensemble De Caelis is gespecialiseerd in de uitvoering van middeleeuwse muziek en zingt bij voorkeur van de originele notatie. Ook voor de wijze van uitvoeren probeert De Caelis dicht bij de bron te blijven en werkt daarvoor nauw samen met musicologen, historici en linguïsten. Hun specialiteit is het verkennen van alle uithoeken van de vrouwelijke stem, waarbij improvisatie en vrije ornamentatie een voorname rol spelen. Het resultaat is volgens de pers “warm, vrouwelijk en sensueel.”

Uitvoerders
De Caelis
Florence Limon: sopraan
Estelle Nadau: sopraan
Léna Orye: mezzosopraan
Caroline Tarrit: mezzosopraan
Laurence Brisset: mezzosopraan & muzikale leiding

15 december, 2006 21:00 -- AMUZ

Het jaarlijkse kerstprogramma van het Vlaams Radio Koor gaat dit jaar verder dan de traditionele christmas carols. Het wordt een ware viering van het licht, zowel visueel als muzikaal, met een selectie van ingetogen en etherische muziek vol warme momenten. Benjamin Britten, een van de meest bekende en belangrijke componisten uit de 20ste eeuw blinkt uit in zijn composities voor koor. Uit zijn beginjaren als componist dateert het pareltje A Boy was Born. Een waardig opvolger voor Britten is ongetwijfeld James MacMillan die op korte tijd is uitgegroeid tot een van de meest uitgevoerde componisten van hedendaagse muziek. De reden van zijn succes is niet ver te zoeken: zijn muziek barst van de energie en emotie, is zeer expressief en mixt traditie met avant-garde. De sfeer die de muziek oproept, wordt nog versterkt door een heuse lichtshow: zowel het podium en de musici, als de zaal en het publiek worden ondergedompeld in een lichtspel waarin steeds wisselende kleuren en intensiteit de geboorte van het ‘Licht’ wel erg letterlijk maken.

Uitvoerders
Vlaams Radio Koor
Johan Duijck: dirigent
Tom Lagast: lichtontwerp

23 december, 2006 21:00 -- AMUZ

“La réunion des Goûts François et Italien doit faire la perfection de la Musique.” Deze woorden, die François Couperin in 1725 in de mond van de god Apollo legde, vertolken op kernachtige wijze het belangrijkste inhoudelijke programmapunt binnen het Franse muziekleven bij het begin van de 18de eeuw. Het streven naar deze ‘goûts réunis’ is ook bijzonder tastbaar in het oeuvre van Jacques-Martin Hotteterre, de leidinggevende Franse fluitvirtuoos, -componist en -pedagoog van dat moment. In tegenstelling tot zijn collega’s echter, was Hotteterre rond 1700 daadwerkelijk ook een aantal jaren in Rome gaan studeren, waardoor hij de bijnaam ‘le Romain’ verwierf. Uit de muzikale voorbeelden in zijn L’art de préluder van 1719, blijkt duidelijk welke de Italiaanse componisten waren die Hotteterre bewonderde: Arcangelo Corelli, de onbetwiste leider van het Romeinse muziekleven rond 1700, Robert Valentine, een Engelse hoboïst en fluitist actief in Rome tijdens diezelfde periode, en Michele Mascitti, een Napolitaanse violist die zich kort na 1700 in Parijs vestigde. Hotteterres grote voorliefde voor Italiaanse muziek en misschien ook wel zijn banden met het Engelse muziekleven via zijn vriend Valentine verklaren wellicht waarom hij, die toch op de eerste plaats bekend stond als een van ’s werelds eerste grote traversospelers, steeds en tot een stuk in de jaren 1720 de blokfluit bleef aanprijzen als volwaardig alternatief.

Uitvoerders
More Maiorum
Peter Van Heyghen: blokfluit en artistieke leiding
Nathalie Houtman: blokfluit
Martin Bauer: viola da gamba
Kris Verhelst: klavecimbel

07 januari, 2007 15:00 -- AMUZ