Het werk Musicalische Exequien verscheen in 1636. Heinrich Schütz ontving deze opdracht voor de uitvaart van de hertog van Gera. De vocale partijen worden ondersteund door een rijk historisch instrumentarium dat helemaal de geest van de Venetiaanse school uitstraalt, waarbij heel in het bijzonder de aandacht gaat naar alle subtiele nuances van de tekst. Daarnaast verwijst de typische Duitse prosodie naar een nieuwe stijl die ontstaat en die de richting aangeeft van latere grootmeesters als Dietrich Buxtehude en Johann Sebastian Bach. In deze masterclass met Dirk Snellings en Wim Becu wordt gewerkt aan een programma rond overlijden en wederopstanding. De Exequien worden hierbij passend aangevuld met enkele motetten als Veni, Sancte Spiritus SWV 475, Domini est terra SWV 476 (Ps 24) en instrumentaal werk van tijdgenoten als Hans Leo Hassler en Samuel Scheidt.

Uitvoerders
Dirk Snellings: coach
Wim Becu: coach

04 november, 2006 21:00 -- AMUZ

Programma’s met muziek van uitsluitend vrouwelijke componisten uit de barok zijn zeldzaam. Maar de muziek van Barbara Strozzi, Elisabeth-Claude Jacquet de la Guerre, Isabella Leonarda en Antonia Bembo Padovani vormt het bewijs dat zij zich met de beste mannen in het vak konden meten. Zangeres Strozzi, geadopteerd door de befaamde librettist Giulio Strozzi en door hem geïntroduceerd in de hoogste kringen, componeerde vooral vocale muziek, terwijl Jacquet de la Guerre, opgevoed door ’s konings maîtresse Madame de Montespan, zich in Parijs toelegde op instrumentale muziek. De Venetiaanse Antonia Bembo Padovani vluchtte na vermoedelijk een mislukt huwelijk naar Parijs, waar zij zich terugtrok in een kloostergemeenschap en zich toelegde op de compositie van religieuze muziek. Isabella Leonarda was non in een ursulinenklooster in Noord-Italië waar jonge meisjes een goede opleiding werd geboden. Zij legde zich toe op composities voor een of meer instrumenten ten behoeve van haar pupillen. Dit vrouwelijk repertoire is in goede handen bij sopraan Roberta Invernizzi die voor deze gelegenheid het Italiaanse ensemble Bizzarie Armoniche versterkt.

Uitvoerders
Roberta Invernizzi: sopraan
Bizzarrie Armoniche:
Riccardo Minasi: viool
Stefano Barneschi: viool
Loredana Gintoli: harp
Salvatore Carchiolo: klavecimbel
Elena Russo: cello & muzikale leiding

05 november, 2006 15:00 -- AMUZ

Het Vlaams Radio Koor is maar liefst vier keer te gast in AMUZ tijdens het seizoen 06-07. In het eerste concertprogramma laat het koor zich horen met echte, pure koormuziek van bijna vergeten componisten uit de romantiek en de eerste helft van de 20ste eeuw. Het koor laat vanuit zijn rijke ervaring de kleinste klankfacetten en meest subtiele nuances van deze prachtige werken tot hun recht komen – pure muziek, pure stemmen, puur genieten! Uit het oog betekent niet altijd uit het hart – en dat geldt zeker voor de componisten die voor dit programma bij elkaar werden gebracht. Zo had Joseph Rheinberger een erg succesvolle carrière als pianist en organist en een meer dan productieve loopbaan als componist met zo’n tweehonderd composities, voornamelijk voor koor. Toch raakte hij na zijn dood in het vergeethoekje, misschien de reden waarom zijn dubbelkorige Mis in Es, van een ongekende schoonheid en diepgang, slechts zelden wordt uitgevoerd. Naast deze parel zingt het VRK de Shakespeare Songs van Ralph Vaughan Williams. Het concert wordt afgesloten met de verbluffende 3 Fünfstimmige Motetten, opus 110 van Max Reger.

Uitvoerders
Ainars Rubikis: dirigent

12 november, 2006 15:00 -- AMUZ

Haydn, de vader van het strijkkwartet, is in dit programma van het Amsterdam String Quartet geen schaduw. Toen Haydn aan zijn opus 20 begon, had hij al twintig kwartetten gecomponeerd. De nieuwe bundel werd met de bijnaam ‘Zonnekwartetten’ in Amsterdam gedrukt door Hummel. Wolfgang Amadeus Mozart toonde zijn achting voor zijn oudere tijdgenoot in zes aan Haydn opgedragen kwartetten, waaronder het vrolijke Strijkkwartet in Bes, KV 458 dat de bijnaam Jagd-Quartett ontleent aan het ritme en de hoornachtige motieven in het eerste deel. De verrassing in het programma is ongetwijfeld de van oorsprong Duitse Joseph Schmitt, die zich in de jaren tachtig van de 18de eeuw in Amsterdam vestigde en in 1788 directeur werd van de concertzaal ‘Felix Meritis’. Zijn muziek leverde hem de bijnaam ‘de Nederlandse Haydn’ op. Geen wonder dat een deel van zijn werken lange tijd zelfs aan Haydn werd toegeschreven!

Uitvoerders
The Amsterdam String Quartet
Alida Schat: viool
John Wilson Meyer: viool
Frans Vos: altviool
Thomas Pitt: cello

18 november, 2006 21:00 -- AMUZ

Rond z’n twintigste had Mozart al heel Europa bereisd en aan alle vorstenhoven verkeerd, waar hij steevast met lof was overladen. Het viel hem dan ook zwaar om terug te keren naar het provinciale Salzburg, waar hij en zijn vader nog steeds een vaste dienstbetrekking hadden aan het aartsbisschoppelijk hof. De prelaat was weinig geneigd om de familie Mozart nog meer verlof te gunnen, dus zat er weinig anders op dan zich op het componeren te storten. Mozart voldeed keurig aan zijn kerkelijke verplichtingen, maar in de instrumentale muziek kon hij zich pas echt uitleven: in de vijf Divertimenti voor zes blazers bijvoorbeeld, die tussen 1775 en 1777 in Salzburg ontstonden. De stukken, bestemd voor de opluistering van een feest of diner, zijn ondanks hun luchtige bestemming toch zeer expressief en kleurrijk van karakter. Ensemble Zefiro, onder leiding van hoboïst Alfredo Bernardini, maakt er een welluidend feest van.

Uitvoerders
Ensemble Zefiro
Alfredo Bernardini: hobo
Paolo Grazzi: hobo
Dileno Baldin: hoorn
Francesco Meucci: hoorn
Alberto Grazzi: fagot
Giorgio Mandolesi: fagot

19 november, 2006 15:00 -- AMUZ

Krijgen de liefhebbers van Bach dan nooit rust? Werden we onlangs opgeschrikt door het bericht dat zijn passies eigenlijk allemaal enkelvoudig bezet moeten worden uitgevoerd – een standpunt waarvoor steeds meer musici gevoelig blijken – nu wordt ook getornd aan de cellosuites van de grote meester. Want volgens de nieuwste inzichten zijn die solosuites niet bedoeld voor de cello zoals wij die nu kennen, maar voor een groot strijkinstrument dat met een band aan de schouder hing en als een viool bespeeld diende te worden. Voor het bestaan en gebruik van deze ‘viola da spalla’ blijkt veel bewijs aanwezig in 17de- en 18de-eeuwse bronnen. De bewijslast is zo overtuigend dat niemand minder dan barokviolist van het eerste uur Sigiswald Kuijken de uitdaging aanging en zich op het bespelen van de viola da spalla toelegde. Tijdens dit concert voert hij drie van de zes – voormalige – cellosuites van Bach uit. Een kennismaking met de viola da spalla.

Uitvoerders
Sigiswald Kuijken: viola da spalla

25 november, 2006 21:00 -- AMUZ