Het Spaanse muziekleven werd in de 18de eeuw sterk beïnvloed door de stijl van de Italiaanse meesters. Sommigen van hen, zoals Domenico Scarlatti en Luigi Boccherini, streken vanuit hun vaderland zelfs neer in Spanje. Boccherini heeft een groot oeuvre aan kamermuziek nagelaten. Het is sprankelende muziek die in geheel Europa geliefd was en die hem de bijnaam ‘de vrouw van Haydn’ opleverde. Regelmatig brengt Boccherini een eerbetoon aan zijn tweede vaderland, vooral door typisch Spaanse ritmes te gebruiken. De tijdens dit concert gespeelde trio’s behoren tot zijn laatste werken en dateren van 1796, vijf jaar na de dood van Mozart. Juan Oliver y Astorga is alleen al door zijn leeftijd een opmerkelijke figuur in de Spaanse muziekgeschiedenis – hij werd wel 95 jaar. De omvang van zijn (bewaard gebleven) oeuvre is beperkt: een handvol kamermuziek die rond 1770 in Londen werd gedrukt, waaronder het Trio in c dat op het programma staat. Van zijn leven is weinig bekend, en dat geldt ook voor dat van Joseph Castell. Hun noten moeten het werk doen. De herleving daarvan is bij La Real Cámara in vertrouwde handen.

Uitvoerders
La Real Cámara
Emilio Moreno: viool
Antonio Almela: viool
Mercedes Ruiz: cello

13 januari, 2007 21:00 -- AMUZ

Trio Mediaeval, een trio van Noorse zangeressen, heeft de afgelopen jaren sterk zijn stempel gedrukt op de uitvoering van middeleeuws repertoire. Het ensemble maakt er een gewoonte van om compositieopdrachten te verstrekken aan hedendaagse componisten, die zich vervolgens laten inspireren door het bijzondere geluid van de drie a capella zingende hoge stemmen. In dit programma worden Italiaanse lauden en Engelse conducti uit de 13de eeuw, met de zo karakteristieke open samenklanken, gecombineerd met delen uit de Missa Lumen de Lumine van de Koreaanse Sungji Hong en andere recentelijk voor het ensemble gecomponeerde religieuze muziek van Andrew Smith en Gavin Bryars. De stukken zijn met elkaar vervlochten tot een nieuw geheel, waarin het onderscheid tussen oud en nieuw vervaagt en eigenlijk ook niet langer relevant is. De messcherpe, strakke stemmen en de trefzekere uitvoering van Anna Maria Friman, Linn Andrea Fuglseth en Torunn Østrem Ossum, die ieder ook een solo voor hun rekening nemen, maken dit concert tot een bijzondere ervaring.

Uitvoerders
Trio Mediaeval
Anna Maria Friman: zang
Linn Andrea Fuglseth: zang
Torunn Østrem Ossum: zang

21 januari, 2007 15:00 -- AMUZ

Het Vlaams Radio Koor zet in deze aparte productie Alfred Schnittke in de kijker. De keuze voor deze componist is niet toevallig: Schnittke behoort immers tot de grootmeesters van zijn generatie en zette in zijn composities de traditie van andere grootheden zoals Mahler en Sjostakovitsj verder. Net als zijn voorbeelden wist hij op onnavolgbare wijze emotie, spanning en theatrale wendingen te combineren. Het Requiem is een indrukwekkend stuk dat Schnittke componeerde ter nagedachtenis van zijn pas overleden moeder. De eerste versie van de compositie werd geschreven voor kwintet, een tweede versie werd als toneelmuziek bij Schillers Don Carlos gecomponeerd. Ongebruikelijk is dat Schnittke ook een credo aan het Requiem toevoegde, maar door de toevoeging van drums en elektrische gitaar wordt het hele requiem ronduit apart en nét even anders…

Uitvoerders
Vlaams Radio Koor
Johan Duijck: dirigent

25 januari, 2007 21:00 -- AMUZ

Of de jonge Johann Sebastian Bach rond 1702 een directe leerling was van Georg Böhm, organist aan de Johanniskirche in Lüneburg, is onzeker. Wel weten we uit notities van Carl Philipp Emanuel Bach dat zijn vader het werk van Böhm had bestudeerd en zijn koraalschriftuur lijkt zeker te zijn beïnvloed door het werk van Böhm. De invloed van Johann Adam Reincken op de ontwikkeling van Bach kan moeilijk worden onderschat. Meerdere keren reisde Bach naar Hamburg – zo’n vijftig kilometer van Lüneburg – om er de orgelvirtuoos van de Sint-Catharinakerk te horen. Reincken was afkomstig uit Nederland, wellicht Deventer, en studeerde bij Scheidemann in Hamburg. Net als Buxtehude was hij een autoriteit op het klavier op het einde van de 17de en in het begin van de 18de eeuw. Gustav Leonhardt – zelf al ruim een halve eeuw een autoriteit op het klavier – is de uitgelezen persoon om deze oude meesters tegen elkaar uit te spelen: Böhm, Reincken, Buxtehude en Johann Sebastian Bach.

Uitvoerders
Gustav Leonhardt: klavecimbel

27 januari, 2007 21:00 -- AMUZ

Wie voor een begeesterend concert AMUZ binnenstapt, is bij dit programma van Mala Punica zeker aan het juiste adres. De ritmische nuances die door notatietechnische verbeteringen rond het begin van de 14de eeuw mogelijk waren geworden, werden aan het einde van die eeuw door enkele componisten (onder andere Filippotto en Antonello da Caserta) tot het uiterste doorgevoerd. Het leverde fascinerende muziek op, die ook in de 20ste eeuw had kunnen zijn geschreven. Voegen we daar de virtuoze perfectie en de improvisaties van het ensemble van Pedro Memelsdorff aan toe, dan is het duidelijk: oren op steeltjes zijn vereist, maar de beloning is groot. De culturele smaak aan de opeenvolgende Napolitaanse hoven was uitstekend, het beste van het beste was nauwelijks genoeg. Ook daar ligt een parallel met Mala Punica. U bent gewaarschuwd, maar ook van harte aangespoord en uitgenodigd voor een (hernieuwde) kennismaking met deze unieke muziek.

Uitvoerders
Mala Punica
Pedro Memelsdorff: blokfluit en muzikale leiding
Tina Aagaard: sopraan
Barbara Zanichelli: sopraan
Raffaele Giordani: tenor
Gianluca Ferrarini: tenor
Pablo Kornfeld: orgel en clavisimbalum
Helena Zemanova: vedel
Thomas Baeté: vedel
Felix Stricker: trompet

28 januari, 2007 15:00 -- AMUZ

Het ensemble Muzsikás speelt en improviseert in de stijl van traditionele Hongaarse volksmuziekgroepjes, waarbij soloviool en zang worden begeleid door een driesnarige altviool en contrabas. Om een groter palet aan klankkleuren en expressie te bereiken, worden daar nog andere instrumenten aan toegevoegd. Muzsikás brengt traditionele arrangementen van authentieke Hongaarse volksmuziek in een stijl typisch voor de beste dorpsmuzikanten. Stilistisch heeft hun muziek niets gemeen met de Hongaarse zigeunerstijl, maar ze gaat veel verder terug naar de wortels van de Hongaarse volksmuziek die voor componisten als Béla Bartok en Zoltán Kodály zo’n rijke inspiratiebron vormde. Op zijn beurt vertolkt Roel Dieltiens Kodály’s Sonate voor cello, opus 8 uit 1915, die zeer sterk gebaseerd is op de traditionele Hongaarse muziek. Het bijzonder veeleisende werk opent voor de cello nieuwe sonore horizonten. Verschillende bladzijden hebben een improvisatorisch karakter en vereisen van de uitvoerder de nodige fantasie in de passages waarin Kodály de doedelzak, cembalon en virtuose vioolmuziek imiteert. Dit concert belooft een bruisende confrontatie van uitermate begaafde muzikanten.

Uitvoerders
Roel Dieltiens: cello
Muzsikás
Mihály Sipos: viool
Péter Éri: viool en altviool
László Porteleki: viool en mandoline
Dániel Hamar: contrabas en gardon
Mária Patrás: zang

31 januari, 2007 21:00 -- AMUZ