Jos van Immerseel mag dan al sinds de jaren ’80 aan de weg timmeren als dirigent van Anima Eterna – recent wapenfeit: de complete Beethoven-symfonieën – als pianist is hij minstens zo productief. In dit programma treedt hij aan met ami d’AMUZ Claire Chevallier. Deze veelzijdige, Franse artieste die in Antwerpen een nieuwe thuis vond, toont de creativiteit van een gedreven musicus en de charme van een echte Française wanneer ze spreekt over haar werk en haar passie voor historische klavieren. Na hun opnames van werken van Saint-Saëns voor twee piano’s en werken à quatre mains van Rachmaninov is het vierhandige duo volkomen op elkaar ingespeeld. Dit programma is geheel gewijd aan Schuberts muziek voor piano à quatre mains: origineel materiaal, waarin Schubert zich als kamermuziekcomponist par excellence van zijn meeste expressieve kant toont.

Uitvoerders
Claire Chevallier, pianoforte
Jos van Immerseel, pianoforte

18 maart, 2010 20:00

Bestaat er een relatie tussen geluid, vibraties en de fysische wereld? Hebben geluidsgolven een scheppende kracht? Het zijn vragen waar men binnen het onderzoeksveld van de zogenaamde cymatics een antwoord op tracht te formuleren. In de 18de eeuw reeds toonde de fysicus Ernst Chladni via met zand bedekte trilplaten aan dat geluidsgolven bepaalde geometrische figuren genereren. Zijn bevindingen inspireerden al gauw verder onderzoek en werden ook toegepast door vioolbouwers om perfecte klankkasten te produceren. Het leverde Chladni de bijnaam ‘vader van de akoestiek’ op. Nu vormen Chladni’s principes het uitgangspunt van een multimediale voorstelling. Andrew Claes gaat samen met HERMESensemble en videast Kurt Ralske (V.S.) de uitdaging aan om muziek live op het podium zichtbaar te maken: tijdens de composities voor jazztrio en electronics van Claes worden enkele cymatics” live gegenereerd

Uitvoerders
03/20/10
Cymatics, of hoe klank zochtbaar wordt WERELDCREATIE
HERMESensemble
Kurt Ralske, video
Marco Angius, artistieke leiding

20 maart, 2010 00:00

Kinderen van 7 tot 9 jaar nemen een kijkje terwijl de pianovirtuoos Abdel Rahman El Bacha concerteert in AMUZ. Ze leren hoe een piano werkt en in welk opzicht dit instrument verschilt van voorlopers zoals het klavecimbel: een klavier met een heel andere klankkleur dan de piano. Hebben de kids ooit al gehoord van Steinway? Nee? Geen probleem: bij afloop van deze workshop, weten ze zelfs hoe de allereerste piano van deze bouwer er uitzag!

Uitvoerders
Abdel Rahman El Bacha
Astrid Bossuyt, docent

21 maart, 2010 12:00

Vlaams klavierbouwer Chris Maene kreeg uitzonderlijk de toestemming van Steinway & Sons om Steinwegs allereerste piano, een instrument uit 1836, na te bouwen. Pianist Abdel Rahman El Bacha maakte tijdens het inspelingsconcert in 2006 in Brugge reeds indruk met zijn feeling voor dit bijzondere instrument in de muziek van Chopin. In AMUZ vertrekt El Bacha van de idee dat op een nieuwe piano in 1836 zeker niet alleen de meest recente muziek werd uitgevoerd, maar ook heel wat repertoire dat de gelukkige eigenaar wellicht nog in de lade had liggen. El Bacha vertrekt van enkele klavecimbelwerken van François Couperin om dan via Bach, Mozart en Beethoven tot die componisten te komen waarvoor dit instrument bij uitstek geschikt is: Schumann en Chopin.De replica die Chris Maene in 2006 van de eerste Steinweg-piano bouwde, is een uniek instrument met een hoogst individuele klank: sprekend en doorzichtig in de bas, teder en warm in de middenstemmen en briljant, sprankelend in het hoge register. Die duidelijk hoorbare opdeling komt bijzonder goed tot haar recht in de gelaagde pianomuziek van Chopin, Schubert en Schumann. U zal merken dat het instrument relatief klein is: in vele opzichten sluit het klavier dichter aan bij de Weense pianofortes uit het einde van de 18de eeuw dan bij de latere Steinway-concertvleugels.

Uitvoerders
Abdel Rahman El Bacha, piano

21 maart, 2010 14:00

Af en toe duiken er binnen de wereld van de oude muziek nog volslagen onbekende componisten op, over wie we zo goed als niets weten. Van Anthony Poole is bitter weinig bekend. De feiten beperken zich bijna uitsluitend tot deze gegevens: Poole was een Engels gambavirtuoos en componist uit de tweede helft van de 17de eeuw, heeft wellicht in Frankrijk gewerkt en schreef een reeks, grotendeels hoogst virtuoze, werken voor viola da gamba. Wat er van zijn oeuvre bewaard bleef, illustreert alvast dat Poole een ruime stilistische blik had. Er bleven zowel typisch Engelse ‘divisions on a ground’ als Franse danssuites of italianiserende triosonates voor viool, gamba en basso continuo van hem bewaard. Ami d’AMUZ Thomas Baeté zoekt samen met enkele gelijkgestemde vrienden naar de context waarbinnen deze vergeten Engelsman leefde en werkte.Thomas Baeté wil de vergeten muziek van Anthony Poole volledig in ere herstellen door ze uit te voeren op een originele division viol, een typisch Engelse variant van de viola da gamba. Het grote bereik van dat instrument – meer dan drie octaven – stelde een goede uitvoerder in staat om het even welke stem uit een polyfoon stuk te omspelen of versieren. De Engelsen gebruikten hiervoor de term ‘divisions’, wat meteenook de naam van de division viol verklaart.

Uitvoerders
Romina Lischka, viola da gamba
Elisabeth Seitz, psalterion
Jan van Outryve, theorbe & cister
Annelies Decock, viool
Korneel Bernolet, virginaal
Thomas Baeté, viola da gamba & artistieke leiding

26 maart, 2010 20:00

Naar aanleiding van zijn doctoraat in de kunsten presenteert Jan Michiels een uitgekiend pianorecital, waarin hij de grondgedachte van zijn proefschift gebruikt als opbouw voor een concert. Op het programma staat muziek van Beethoven, Schumann, Liszt, Schönberg, Nono, Holliger en Lachenmann. Geïnspireerd door de opera Prometeo – tragedia dell’ascolto van Nono, wordt het recital geconcipieerd als een gestructureerde afwisseling tussen muziek en gesproken woord. Centraal staat de mythe van Prometheus, een inspiratiebron voor componisten met een boon voor heroïek en tragiek. Naar de geest van de Historically Informed Performance gebruikt Jan Michiels een gediversifieerd instrumentarium: een Bechstein uit 1861 en een moderne Steinway.

Uitvoerders
Jan Michiels, piano

27 maart, 2010 20:00