Net als Domenico Scarlatti is Antonio Soler voornamelijk bekend omwille van zijn klaviersonates. Padre Solers collectie van ruim 120 klaviercomposities bouwde voort op de honderden sonates van zijn leermeester aan het Spaanse hof. De virtuoze techniek, de ostinato-bassen, het gesyncopeerde ritme en frequente gebruik van Spaanse dansritmes zoals bolero en jota zijn bij beide componisten terug te vinden. In tegenstelling tot Scarlatti’s sonates, bevatten die van Soler meerdere delen en worden ze meer getekend door de elegantere rococo- en vroegklassieke stijl. De uitsmijter van het concert wordt ongetwijfeld Solers Fandango: in 450 maten wist hij de spanning en Spaanse vurigheid aan te wakkeren, zoals enkel Maurice Ravel het ruim tweehonderd jaar later in zijn vurige Bolero zou overdoen.Met het Braziliaanse temperament van de opkomende ster Nicolau de Figueiredo wordt dit ongetwijfeld genieten. Deze klavecinist en organist studeerde bij Gustav Leonhardt en Scott Ross en werkte geregeld mee in René Jacobs’ operaproducties als continuospeler en als koordirigent. Sinds 1991 leidt hij de operaklas aan de Schola Cantorum in Bazel.

Uitvoerders
Nicolau de Figueiredo: klavecimbel

09 december, 2007 00:00 -- AMUZ

In de vroege 17de-eeuwse instrumentale muziek ontworstelden de musici zich aan het keurslijf van het polyfone weefsel en werd de ‘eerlijke’ rolverdeling tussen de partijen rigoureus afgeschaft. Voortaan waren er instrumenten die de dienst uitmaakten, zoals viool en cornetto, en andere die een toontje lager zongen, zoals trombone en dulciaan. Dat die ontwikkeling een opwindend nieuw spanningsveld creëerde tussen melodie en basso continuo en veel ruimte liet voor virtuositeit en andere individuele uitingen, blijkt zonneklaar uit de instrumentale muziek van figuren als Matthias Weckmann en Dietrich Buxtehude, die precies driehonderd jaar geleden overleed. Dit rijke en kleurrijke instrumentale palet is in voortreffelijke handen bij het jonge Caecilia-Concert dat zich zeer succesvol specialiseert in dit repertoire. De eerste cd-opname van het ensemble met als titel Treasury of a Saint verscheen in 2006, werd zeer terecht bejubeld en viel onmiddellijk in de prijzen.

Uitvoerders
The Caecilia-Concert
Kathryn Cok: klavecimbel & orgel
Adam Woolf: trombone
Annabelle Ferdinand: viool
Wouter Verschuren: dulciaan

16 december, 2007 15:00 -- AMUZ

Het Vlaams Radio Koor sluit het najaar af met een kerstprogramma dat het feeërieke licht en de tintelende frisheid van de eerste sneeuw oproept. In het eerste deel van het muzikale tweeluik focust het Vlaams Radio Koor op de oorsprong van het christelijke kerstfeest en staat het mystiek-religieuze aspect van de geboorte van Jezus centraal. Het ligt voor de hand dat hiervoor vooral oude muziek werd uitgekozen, zoals de Piae cantiones, religieuze gezangen uit het middeleeuwse Finland. Het tweede luik van het programma neemt u mee naar de 21ste eeuw en wordt afgesloten met enkele bekende christmas carols. Met Bo Holten als dirigent, een monument uit de actuele muziekgeschiedenis, belooft het een betoverende avond te worden.

Uitvoerders
Vlaams Radio Koor
Bo Holten: dirigent

23 december, 2007 15:00 -- AMUZ

De figuur van Jean-Féry Rebel is een dankbare inspiratiebron voor het Belgische barokorkest B’Rock. Rebel leefde een lang en productief leven als componist en violist aan het hof van Lodewijk XIV. Al met pensioen componeerde hij Les Elémens, een indrukwekkend ballet met wervelende ritmes en diverse klankkleuren, voortgebracht door een rijk bezet orkest. Het verhaal over de oerelementen start met de krachtige en gewelddadige openingsceremonie Le Chaos, gevolgd door een suite van dansen met lichtvoetige rossignols en tambourins om te eindigen in de perfecte harmonie. In Les caractères de la danse presenteerde Rebel in tien minuten tijd en met een opvallende sensualiteit alle gangbare Franse dansen uit zijn tijd. Ze lijken eerder lichtvoetig van aard, maar kenmerken zich door muzikale verfijning en diepgang. Het Franse raffinement is ook in de Wassermusik van Georg Philip Telemann duidelijk aanwezig. Als geen ander wist hij Franse stijlelementen met Duitse en Italiaanse te verweven en zo een eigen ‘Europese’ stijl avant la lettre te creëren. Met Alexis Kossenko laat B’Rock zich bijstaan door een van de meest talentvolle fluitisten en traversospelers van het ogenblik. Als kamermusicus speelde hij reeds samen met Catherine Bott, Suzie leBlanc, Ian Bostridge, Andrew Manze, Richard Egarr en Leif Ove Andsness.

Uitvoerders
Alexis Kossenko: dirigent

12 januari, 2008 21:00 -- AMUZ

De formule ONE.ONLY.ONE bestaat erin dat er per concert slechts één stuk aan bod komt, maar dat het twee keer wordt gespeeld. Tussen de twee uitvoeringen geeft een muzikant van Ictus het publiek enkele formele sleutels mee, of de onderliggende ideeën van de compositie, of hij licht enkele instrumentale technieken toe en beantwoordt vragen van de toehoorders. Hierna kan het publiek een tweede uitvoering beluisteren, die merkbaar verschillend is van de eerste: de luisteraars hebben de sleutels gekregen om te luisteren. Riccardo Nova studeerde fluit en compositie in Milaan en Siena. Geregeld brengt hij tijd door in Indië om er de locale muziek te bestuderen. Sinds 1995 groeide zijn interesse ook voor hardcore en avantgarde technomuziek. Zijn Ma’s Sequence 8 voor blaaskwintet en mridingam-speler uit 2007 is de voortzetting van een reeks werken gebaseerd op Zuid-Indische ritmische patronen of sequenties. In Ma’s Sequence 8 bepaalt een opzwepend patroon van 32 maten de ritmische interactie tussen het blaaskwintet, aangedreven door de hobo, en de Indische percussie. ONE.ONLY.ONE ontvouwt voor u de geheimen van dit werk, waarin oost en west elkaar treffen.

Uitvoerders
Tom Pauwels: toelichting
B.C. Manjunath: mridingam
.
Ictus Blaaskwintet
Michael Schmid: fluit
Piet Van Bockstal: hobo
Dirk Descheemaeker: klarinet
Dirk Noyen: fagot
Bruce Richards: hoorn

13 januari, 2008 15:00 -- AMUZ

Het klavieroeuvre van Carl Philipp Emanuel Bach is indrukwekkend: naast meer dan 150 sonates componeerde hij 52 concerti. Deze werken, vaak voor eigen uitvoering bedoeld, onthullen een fantasierijke componist vol nieuwe, uitbundige ideeën. Het programma omvat een concerto uit Bachs Berlijnse periode, toen hij als klavecinist diende bij Frederik de Grote, maar ook een werk uit de tijd dat hij kapelmeester in Hamburg was. Daarnaast hoort u een grootse duosonate voor viool en klavier. Spányi speelt op een tangentenvleugel, een typisch 18de-eeuws instrument met een parelende klank, een onmiddellijke voorloper van de pianoforte. Als er één ensemble is aan wie je de uitvoering van klavierconcerten en sonates van de Hamburgse Bach kunt toevertrouwen, dan is het wel het Finse Opus X. De Hongaarse pianist Miklós Spányi, een leerling van onder anderen Jos van Immerseel, nam in 2005 de muzikale leiding van de groep op zich, met als klinkend resultaat een hele reeks geslaagde cd-opnamen. Als vorser is hij gespecialiseerd in het werk van Carl Philipp Emanuel Bach en wil hij zowel diens favoriete instrument, het klavechord, als de tangentenvleugel, meer onder de aandacht brengen.

Uitvoerders
Opus X
Miklós Spányi: tangentenvleugel & muzikale leiding
Petri Tapio Mattson: viool
Maija Sinisalo: viool
Markus Tarantola: altviool
Jussi Seppänen: cello
Petri Ainali: contrabas

19 januari, 2008 21:00 -- AMUZ