Precies twintig jaar geleden stond B’Rock Orchestra voor het eerst op het podium van AMUZ. Twee decennia later viert het ensemble dit jubileum met Slaapwandeling, een poëtisch programma waarin B’Rock samen met blokfluitvirtuoos Lucie Horsch de grens tussen droom en werkelijkheid verkent. Contrabassist Tom Devaere blikt terug op twintig jaar van muzikale avonturen én hij formuleert warme verjaardagswensen voor AMUZ.
AMUZ was een van de eerste zalen die het beginnende barokorkest B’Rock (ontstaan in september 2005) de kans gaf om zich te presenteren aan het grote publiek. In januari 2006 speelden we een programma met cantaten van Courbois en de La Garde. De centrale figuur was de Franse contratenor Dominique Visse, die direct matchte met het DNA van het ensemble.
Er zijn te veel hoogtepunten om op te noemen. Toch zijn er een aantal mijlpalen die de evolutie van het orkest hebben bepaald. Ik denk aan de samenwerking met de Britse klavecinist-dirigent Gary Cooper, met een legendarische uitvoering van John Blows Venus en Adonis tijdens het MA Festival in 2008 in Brugge. In 2013 hebben we met Cooper trouwens klavierconcerti van Bach opgenomen in AMUZ!
Een ander hoogtepunt was het eerste project met René Jacobs. We werden in 2012 uitgenodigd in De Munt om Orlando van Händel uit te voeren met sterzanger Bejun Metha in de hoofdrol. Dankzij René Jacobs openden er zich veel deuren voor het toen nog jonge orkest, wat resulteerde in een verdere intense samenwerking. Met Jacobs brachten we opera’s, oratoria en symfonieën: Il Ritorno d’Ulisse in patria van Claudio Monteverdi, Don Chisciotte in Sierra Morena van Francesco Conti, Die Jahreszeiten van Joseph Haydn, de integrale symfonieën van Franz Schubert en zelfs Carmen van Georges Bizet.
Ook tal van projecten met andere kunstvormen passeerden de revue. Nauwe samenwerkingen met Muziektheater Transparant en LOD werden en worden nog steeds op touw gezet. Het project The six Brandenburg concertos met Rosas in een choreografie van Anne Teresa De Keersmaeker was eveneens bijzonder. We hebben Bachs Brandenburgse concerti meer dan zestig keer uitgevoerd over heel Europa en in New York.
De vele projecten resulteerden in een verbondenheid met een aantal fijne artiesten, met wie we een soort van artistieke familie hebben uitgebouwd. Een van die artiesten is de Russische tenor en violist Dmitry Sinkovsky. Met hem hebben we tal van intens muzikale concerten gespeeld, en namen we Händels Water music én de Royal fireworks op.
Ook Alexander Melnikov wil ik graag vermelden, de Russische pianist die van alle markten thuis is. Bij het project The listeners academy vertelde hij zelf over het ontstaan van het pianoconcerto, gaf tal van klankvoorbeelden en speelde daarna het Pianoconcerto nr. 1 van Beethoven.
De verscheidenheid aan programma’s bracht ons in de meest prestigieuze zalen van Europa en daarbuiten. We musiceerden in alle grote zalen van Vlaanderen, in Concertgebouw Amsterdam, Musikverein in Wenen, Philharmonie in Berlijn, Philharmonie de Paris, Opéra Garnier in Parijs, Wigmore Hall in Londen, Park Avenue Armory Hall in New York, National Centre for Performing Arts in Peking, Seoul Arts Centre en Tokyo Opera City hall.
Ik ben bijzonder dankbaar voor de voorbije twintig jaar! Veel dank aan de vele zalen en organisatoren, de solisten en dirigenten, de musici van B’Rock zelf en zeker – niet te vergeten – het publiek!
Ik hoop dat we mogen voortgaan op de ingeslagen weg. Muziek – en kunst in het algemeen – verbindt ons allen in deze onzekere tijden en maakt de samenleving sterker en weerbaarder.
Ik hoop mijn passie en boodschap in de toekomst te kunnen blijven delen.
Tom Devaere, B’Rock
In Slaapwandeling loopt de ravissante blokfluitiste Lucie Horsch, die de internationale prijzen aan elkaar rijgt, arm in arm met het immer onvervaarde B’Rock Orchestra door een tracklist die de grillige logica van nachtgedachten als leidraad neemt. De trip begint bij Vivaldi’s schilderachtige nocturne La notte en Corelli’s warme kerstconcerto om vervolgens af te slaan naar het mystieke territorium van Kurtág, Bartók, Hosokawa en Yun. En dan, als in een droom die kantelt: een gloednieuw werk van Rob Zuidam, noot voor noot op het lijf van deze musici geschreven. Betoverend, ongrijpbaar, puur avontuur. Slapen doet u later. Kom eerst mee vieren met AMUZ & B’Rock!