Ruwweg gesproken is het mogelijk eigentijdse componisten onder te verdelen in twee groepen. Een eerste groep stelt zich op de hoogte van wat de meest recente stand van zaken is qua muzikale innovaties en stijlmodes, en componeert om daar aansluiting bij te vinden. Een tweede groep doet dit bewust niet, maar zoekt aansluiting bij een vroeger muzikaal idioom of verschillende eerder geconcipieerde stijlen, om daar een persoonlijke benadering uit te destilleren. Uitvinders versus verbinders, zeg maar. HERMESensemble, in residentie in AMUZ, koos voor dit concert drie componisten die zich duidelijk en bewust in de tweede groep situeren. De Nederlander Theo Loevendie profileerde zich, net als de Oostenrijker Peter Ablinger, aanvankelijk in de jazzwereld. Vanaf de jaren 1970 breidden zijn interesse en schriftuur uit naar hedendaags-klassiek en (klassieke) wereldmuziek. Toch zoekt Loevendie in zijn Six Turkish Folk Poems ook bewust aansluiting bij een ver verleden, namelijk bij de isometrie van Guillaume de Machaut. De jonge Vlaming Bram Van Camp, leerling van Loevendie, wist al heel wat compositieprijzen en -opdrachten in de wacht te slepen. In AMUZ hoort u de wereldcreatie van zijn Concerto voor viool en ensemble. Van Camp, zelf ook (barok)violist en bewonderaar van Johann Sebastian Bach, gaat aan de slag met de traditionele concertovorm in een even persoonlijk als origineel idioom.

Uitvoerders
Marco Angius: dirigent
Wibert Aerts: viool

29 november, 2008 21:00 -- AMUZ

In de 15de en 16de eeuw kwamen joden uit heel Europa samen in Noord-Italië: de Jiddisch sprekende Ashkenazy uit Centraal en Noord-Europa, de Sefarden die uit Spanje, Portugal, Sicilië en het koninkrijk Napels waren verdreven, en de Italiaans sprekende Italikim, die sinds het Romeinse Rijk op het schiereiland hadden geleefd. Joodse muzikanten, theatergroepen, dansmeesters, dichters en toneelschrijvers verspreidden zich over het hele land en de culturen vermengden zich. Purim, het joodse carnaval, was een feest dat ook vele niet-joden graag bijwoonden. Twee overgeleverde toneelstukken voor Purim uit de 15de eeuw vormen de grondslag van deze uitvoering. De muziek werd gereconstrueerd op basis van dansmuziek uit die tijd en de eeuwenoude overgeleverde liturgische en seculiere melodieën van de Italiaanse joden. Lucidarium doet het rijke muzikale leven van de joden tijdens de Italiaanse renaissance kleurrijk herleven. Sinds de oprichting van het ensemble in 1991 richt Lucidarium zijn pijlen op verwaarloosde muziek uit de middeleeuwen en de renaissance. De concertprogramma’s en cd-opnamen van Lucidarium werden keer op keer bekroond en La istoria de Purim werd gelauwerd met de European Association for Jewish Culture Award. Na de ware triomftocht van deze voorstelling in het buitenland presenteert AMUZ u de Belgische première.

Uitvoerders
Gloria Moretti: zang
Viva Biancaluna Biffi: zang & viola d’arco
Enrico Fink: zang & recitant
Avery Gosfield: blaasinstrumenten
Marco Ferrari: blaasinstrumenten
Francis Biggi: luit, colascione & cister
Massimiliano Dragoni: dulcimer & percussie

06 december, 2008 21:00 -- AMUZ

De Petite messe solennelle wordt beschouwd als het muzikale testament van Rossini. Het werk dateert uit 1863, de periode van de Péchés de vieillesse, een aantal korte werken die Rossini schreef op het einde van zijn leven. Hij had op dat ogenblik bijna twintig jaar niets meer op papier gezet! Met een knipoog brak hij met de heersende gewoonten van zijn tijd om pompeus bezette, doorgecomponeerde, concerterende missen te schrijven, en keerde hij terug naar de sobere bezetting en de nummerstructuur, zoals die ten tijde van Bach gebruikelijk was. Rossini kende de muziek van Bach: in 1857 had hij immers ingetekend op de (Alte) Bachausgabe, de kritische uitgave van het volledige oeuvre van Bach. Voor zijn Petite messe solennelle schreef Rossini sprankelende muziek, met zowel eerbied voor het verleden als waardering voor de eigentijdse toonspraak. Het werk getuigt van respect voor zowel de oudere goden uit de muziekliteratuur als voor zijn eigen muzikale geaardheid en temperament. Op die manier ontstond een verrassend gevarieerd geheel, waarin ingewikkeld, doch puntgaaf contrapunt probleemloos hand in hand gaat met soms gedurfde harmonieën en een zangerige eigentijdse melodievoering.

Uitvoerders
Bo Holten: dirigent
Liesbeth Devos: sopraan
Annelies Dille: alt
Ivan Goossens: tenor
Jan Van der Crabben: bariton
Claire Chevallier: piano
Joris Verdin: harmonium

14 december, 2008 15:00 -- AMUZ

Laat u deze decembernamiddag behagen door ‘music for a while’. De luitliederen van Henry Purcell en John Dowland hebben wel vaker die melancholische toon die bij deze donkere dagen past. Dat deze liederen in hun tijd ook al veel bijval genoten, mag blijken uit de talloze drukken die ervan verschenen in Engeland en op het continent. Als je achternaam Engeltjes is en je kiest voor een loopbaan als contratenor, dan heb je wel wat waar te maken. Maarten Engeltjes zingt intiem, klinkt ‘sweeter than roses’ en is niet wars van dramatiek zodra de tekst daartoe aanleiding geeft. Oratoriumdirigenten die in hun hart het liefst met jongenssolisten werken, zullen om de pure stem van Engeltjes vechten. Om ervan te genieten, komt u gewoonweg eind december naar AMUZ. Dit is de perfecte opmaat voor het jubileumjaar van de Orpheus Britannicus, Henry Purcell, die 350 jaar geleden werd geboren.

Uitvoerders
Maarten Engeltjes: contratenor
Israel Golani: luit

21 december, 2008 15:00 -- AMUZ

Tussen 1347 en 1350 veegde de pest maar liefst veertig procent van de Europese bevolking weg. Zij ging aan niemands deur voorbij: van boer tot priester, van koopman tot koning. De hele middeleeuwse maatschappij werd er danig door ontwricht en het trauma van de zwarte dood zinderde nog lang na. In het katholieke Europa groeide daarenboven het geloof dat de joden verantwoordelijk waren voor de pest, waardoor velen werden vermoord, verbrand of verbannen. Brigitte Lesne en haar ensemble Alla francesca schetsen tijdens dit concert een beeld van deze gruwel en de manieren waarop de middeleeuwse mens zich te midden van dit onheil trachtte staande te houden. Ballades, motetten en virelais van Guillaume de Machaut en de Duitse minnezanger Heinrich von Meissen, maar evengoed anonieme Hebreeuwse en Jiddische liederen getuigen van de ramp die over het Europese continent raasde.

Uitvoerders
Brigitte Lesne: zang, harp & muzikale leiding
Hélène Decarpignies: zang
Emmanuel Vistorky: zang
Marco Horvat: zang, citole & vedel
Vivabiancaluna Biffi: vedel
Pierre Hamon: fluiten & doedelzak

17 januari, 2009 21:00 -- AMUZ

Over drie seizoenen gespreid presenteert Il Gardellino de zes Brandenburgse concerti van Johann Sebastian Bach. Het belang van de ‘Concerti voor meerdere instrumenten’ – zoals de oorspronkelijke titel luidde – ligt in de manier waarop Bach de concerto grosso-vorm gestalte gaf. Het derde concerto plaatst drie trio’s van respectievelijk violen, altviolen en cello’s tegenover elkaar. Het zesde concerto daarentegen laat de moderne viersnarige strijkers, altviolen en cello, contrasteren met de oudere generatie strijkinstrumenten, zoals viola da gamba en violone. In het tripelconcerto voor traverso, viool en klavecimbel verwerkte Bach materiaal uit een van zijn preludes en fuga’s en uit een triosonate. Het concerto voor hobo, viool en orkest was lange tijd verloren. Het moest worden gereconstrueerd uit een latere versie, die Bach schreef voor twee klavecimbels en orkest.

Uitvoerders
Solisten van Il Gardellino:
Marcel Ponseele: hobo & artistieke leiding
Jan Dewinne: traverso & artistieke leiding
Sophie Gent: viool
Shalev Ad-El: klavecimbel

18 januari, 2009 15:00 -- AMUZ