Halverwege de 14de eeuw had de pest reeds een derde van de Europese bevolking weggemaaid. Wie zoals Guillaume de Machaut niet kon wegvluchten, verschuilde zich tussen zijn vier muren en vestigde zijn hoop op spirituele bescherming door de flagellanten, die zingend en zichzelf geselend de stad rondtrokken. Hun krachtige eenstemmige liederen en andere meerstemmige vocale werken zullen u bijzonder aanspreken.
ClubMediéval reist met muziek uit het Gruuthusehandschrift en de codex Reina tussen Brugge en Italië. Uit de codex Reina, met meer dan 200 seculiere liederen in het Italiaans en Frans, worden parelende ars-novawerken geselecteerd. Het Gruuthuse-handschrift, met de oudste verzameling wereldse Middelnederlandse liederen, verklankt het wervelende en kosmopolitische karakter van de toenmalige wereldstad Brugge.
Paul Van Nevel snuisterde in de bibliotheken van Oxford, Cambridge, Durham, Worcester, York en Londen en ontdekte tal van indrukwekkende manuscripten met motetten en seculiere liederen. Geworteld in de lokale traditie heeft deze muziek een heel eigen karakter onder meer door het veelvuldig gebruik van tertsen en is ze ten onrechte minder bekend dan de continentale muziek.
Musicologisch onderzoek van Niels Berentsen wijst uit dat er veel werd geïmproviseerd, zelfs polyfoon. Zijn boeiende uiteenzetting wordt geïllustreerd met livefragmenten door het ensemble Diskantores.
De stad Venetië werd reeds in de 14de eeuw in composities geëerd als parel op de wereldkaart. Muziek speelde toen al een belangrijke rol tijdens grootse staatsgebeurtenissen, zoals de verkiezing van een nieuwe doge of het bezoek van een vooraanstaande gast. La Reverdie selecteerde de mooiste motetten van onder meer Francesco Landini en Johannes Ciconia voor een feestelijke Italiaanse avond.
Cito, longe, tarde (vlucht snel, ver en langdurig) was in de oudheid de wijze raad van de artsen Hippocrates en Galenus aan de bevolking bij het uitbreken van een epidemie. Toen de pest in het midden van de 14de eeuw grote delen van Azië, Europa en Afrika trof, was dit motto actueler dan ooit. Het jonge, maar reeds met prijzen overladen Sollazzo Ensemble speelt een repertoire gebaseerd op deze thematiek uit de eeuw van de zwarte dood.