Er is meer Boccherini dan zijn overbekende menuet en Celloconcerto. Maar liefst 112 strijkkwintetten met twee cello’s bijvoorbeeld, zijn slechts een fractie van een immens kamermuziekoeuvre dat uit de tweede helft van zijn leven dateert. De hedendaagse cellovirtuoos Roel Dieltiens heeft zich het – onverdiende – lot van Luigi Boccherini als tweederangscomponist aangetrokken en werkt met zijn Ensemble Explorations aan een herwaardering: “Het is opvallend hoe Boccherini zich plotseling ontpopte tot een begenadigd componist met een ongelooflijke productiviteit. In zijn specifieke stijl evenaarde hij de atmosfeer van Mozarts strijkkwintetten. Grootse muziek!” Op verzoek van Dieltiens werd de enige uitgave van deze muziek, nog uit 1810, vergeleken met Boccherini’s handschrift en van fouten ontdaan, zodat de beste kwintetten weer onder het publiek kunnen worden gebracht. Van de muzikanten van Ensemble Explorations, in residentie in AMUZ, weet u dat zij keer op keer de partituren doen sprankelen en herleven. Ook deze keer zit u gebeiteld voor een unieke concertervaring. De volgende seizoenen zal Roel Dieltiens de strijkkwintetten van Boccherini trouwens verder exploreren in AMUZ.

Uitvoerders
Ensemble Explorations
Christine Busch: viool
Margarete Adorf: viool
Claudia Hofert: altviool
Roel Dieltiens: cello & artistieke leiding
Geert De Bièvre: cello

28 oktober, 2007 15:00 -- AMUZ

Kardinaal Pietro Ottoboni organiseerde in de lente van 1709 een muzikale wedstrijd van formaat in zijn paleis in Rome: de Duitse klaviervirtuoos, componist en ‘talk of the town’ Georg Friedrich Händel moest zijn spel- en improvisatietalent toetsen aan dat van zijn Italiaanse leeftijdgenoot Domenico Scarlatti, zowel aan het klavecimbel als aan het orgel. Aan het orgel bleek Händel zonder twijfel de meerdere van de twee. Aan het klavecimbel bleef de strijd echter onbeslist: het meer delicate en elegante spel van Scarlatti charmeerde het publiek evenveel als de technische virtuositeit van Händels contrapunt. In dit recital door de Finse klavecinist Aapo Häkkinen kan u, net als kardinaal Ottoboni driehonderd jaar geleden, beide componisten wikken en wegen. Häkkinen, die onder meer in Amsterdam bij Bob van Asperen en bij Pierre Hantaï in Parijs studeerde, liet zich in 1998 al opmerken tijdens de klavecimbelwedstrijd van het Festival van Vlaanderen-Brugge. Sindsdien werkte hij samen met gerenommeerde ensembles en solisten als Les Talens Lyriques, María Cristina Kiehr, Monica Groop, Opus X en Enrico Baiano.

Uitvoerders
Aapo Häkkinen: klavecimbel

03 november, 2007 21:00

Twee ensembles van Vlaamse bodem bundelen hun artistieke krachten voor een buitengewone voorstelling rond de dierenriem. Karlheinz Stockhausens Tierkreis illustreert in twaalf korte, geconcentreerde melodietjes, onderbouwd met simpele akkoorden, de specifieke karaktertrekken van elk sterrenteken. De originele versie uit 1974 was gecomponeerd voor twaalf muziekdoosjes. Later ontstonden verschillende kamermuziekversies van dit werk. Het Collectief en Capilla Flamenca presenteren deze miniaturen, ingekleurd door hun zangstemmen en oude en moderne instrumenten. De ongecompliceerde welluidendheid van dit atypische Stockhausen-werk krijgt zo een nieuwe invulling. Het verband met het gevierde Zodiac-programma van Capilla Flamenca ligt voor de hand. Een ruime selectie uit dit 14de-eeuwse ars-novarepertoire vormt in deze voorstelling een tegengewicht voor de 20ste-eeuwse compositie. 12 x 12 wordt ongetwijfeld een van die voorstellingen van het seizoen 07-08 die u móet hebben gehoord.

Uitvoerders
Capilla Flamenca
Marnix de Cat: contratenor
Tore Denys: tenor
Lieven Termont: bariton
Dirk Snellings: bas & artistieke leiding
Jan Van Outryve: luit
Liam Fennelly: vedel
Patrick Denecker: fluiten

Het Collectief
Toon Fret: fluit
Benjamin Dieltjens: klarinet
Wibert Aerts: viool
Martijn Vink: cello
Thomas Dieltjens: piano & artistieke leiding

04 november, 2007 15:00 -- AMUZ

Wim Becu behoort tot de absolute wereldtop als trombonist op historische instrumenten. Of het nu om laatmiddeleeuwse of renaissancemuziek gaat of repertoire uit de barok-, klassieke of romantische periode, steeds doen de allerbeste ‘historische’ orkesten en ensembles een beroep op deze uitmuntende muzikant. Hij is dan ook te horen op meer dan honderd cd-opnamen. Het recital dat Wim Becu in AMUZ presenteert, is een prachtig staalkaartje van 500 jaar trombonegeschiedenis, uitgevoerd op kopieën van de historische instrumentvarianten. Bovendien begeleidt Joris Verdin hem op de overeenkomstige klavierinstrumenten uit de verschillende perioden. Deze duizendpoot op het klavier is de uitgelezen muzikale partner voor dit gevarieerde oeuvre. Zo’n unieke gelegenheid mag u niet aan zich laten voorbijgaan.

Uitvoerders
Wim Becu: historische trombones
Joris Verdin: regaal, klavecimbel, positief orgel, harmonium & piano

09 november, 2007 21:00 -- AMUZ

De toetsinstrumenten hebben in Italië in de 17de eeuw niet dezelfde belangstelling gevonden als de melodie-instrumenten. Antonio Vivaldi was in de eerste plaats de Italiaanse grootmeester van het soloconcerto, met de viool, cello of een blaasinstrument in de hoofdrol. Het klavierwerk dat van hem bekend is, bestaat dan ook voornamelijk uit bewerkingen van de concerti zoals teruggevonden in Ann Dawson’s Book, een manuscript uit Manchester. Aanvankelijk trachtte Domenico Scarlatti een componistencarrière uit te bouwen in Rome en Napels, waar zijn vader Alessandro als componist het mooie weer maakte. Vanaf 1720 wist Domenico zich van onder zijn vaders vleugels uit te werken om uiteindelijk een volstrekt unieke plaats in te nemen in de westerse muziekgeschiedenis. Over de Napolitaanse klavecinist Enrico Baiano schreef men: “Als er meer 18de-eeuwse klavecinisten zouden hebben gespeeld zoals hij, had men nooit de pianoforte moeten uitvinden.” Als u nog niet verzot bent op klavecimbel, kan deze man u vast overtuigen.

Uitvoerders
Enrico Baiano: klavecimbel

11 november, 2007 15:00 -- AMUZ

Il Gardellino zal in AMUZ, verspreid over drie seizoenen, alle Brandenburgse concerti van Bach uitvoeren. Deze zes concerti kregen pas hun naam na Bachs dood. Bach had in 1721 op vraag van de Markgraaf van Brandenburg zes concerti gebundeld, al had hij deze werken eerder gecomponeerd als kapelmeester van de hofkapel van Köthen. Aan dit calvinistische hof kon Bach geen kerkmuziek componeren en legde hij zich toe op instrumentale muziek. De Köthense hofkapel had uitstekende musici in dienst die de moeilijke concerti konden uitvoeren, want de solopartijen vereisen echte virtuozen. Het zijn meesterlijke werken zonder voorgaande. Met de musici van Il Gardellino kan u dan ook briljante uitvoeringen verwachten. De wereldlijke afscheidscantate Non sa che sia dolore schreef Bach wellicht in Leipzig voor het vertrek van een leerling naar zijn ouderlijke stad Ansbach. De cantate laat de sopraan uitgebreid dialogeren met de traverso, een kolfje naar de hand van Camille Poul en Jan De Winne. De solocantate Jauchzet Gott in allen Landen besluit het concert feestelijk met triomferend trompetgeschal en een vrolijk jubilerende sopraanpartij.

Uitvoerders
Camille Poul: sopraan
Jan De Winne: traverso & muzikale leiding
Marcel Ponseele: hobo & muzikale leiding
Per Olov Lindeke: trompet
Alice Pierot: viool
Frédéric de Roos: blokfluit
Laura Pok: blokfluit
e.a.

15 november, 2007 21:00 -- AMUZ